Сен Менин Кудайымсың
Ар бир адамдын жашоосунда баары кулап түшчүдөй сезилген убактар болот. Эч нерсе туруктуу эмес, эч нерсе ишенимдүү эмес, жана ар бир жаңы ой жамандыктын дагы бир мүмкүнчүлүгүн гана алып келет. Улуттук кризис, коммерциялык дүрбөлөң, ашыкча кайгы убактары. Үмүттөр толугу менен жоголгон… Оорулуу, алсыз жүрөк бардык жерде ээндикти гана көрөт, андан качууга да, дабалоого да мүмкүн болбогон.
Анда бактылуу ал адам, Кудайда жашынуунун; бороондун толкунунан чыгуунун, жана мында эс алуунун эмне экенин билген:
"Сен менин Кудайымсың." Анткени ал ошондо айта алат: "Эгерде мага каршы кошуун конуш курса да, жүрөгүм коркпойт... Анткени Ал мени кыйынчылык күндө Өзүнүн чатырында жашырат... ошондуктан Теңирге ырдайм" (Забур 27:3, 5-6).
Жан Кудайга таяна алуунун терең жана айтылгыс бакытын дал сыноо жана кыйынчылык күндөрүндө сезет. Мырзанын бар экенинин чындыгы тынч көлдүн үстүндө сүзүп баратканда эмес, тескерисинче, бороон-чапкын күркүрөп, толкундар кемени каптаганда сезилет.
Теңир бизге сыноо жана азап-тозоктон бошотуу үмүтүн бербейт — тескерисинче. Ал бизге экөөнө тең туш болорубузду айтат; бирок Ал аларда биз менен болууну убада кылат, жана бул чексиз жакшыраак.
Кудайдын сыноодогу катышуусу сыноодон бошотууга караганда алда канча жакшыраак.
Анын бизге болгон жүрөгүнүн боорукердиги Анын биз үчүн колунун күчүнөн алда канча таттуураак. Теңирдин ишенимдүү кызматчылары мештен өтүп жатканда алар менен бирге болгону, Анын аларды ага киргизбөө үчүн күчүн көрсөткөнүнөн алда канча жакшыраак болчу (Даниел 3).