بەش 3: # بەشی ٣ بووکەکە بەدوای خۆشەویستەکەیدا دەگەڕێت؛ کاروانێکی بووکگواستنەوە

لێرەدا بووک هەست بە لەدەستدانی دەکات. بەدوایدا دەگەڕێت؛ ئەو لەوێ نییە. هیچ وەڵامێک بۆ هاوارەکەی نییە. بۆ ئەو، حەوانەوە مەحاڵە بەم هەستە ترسناکەی تەنیایی کە لەسەریەتی. دەبێت بگەڕێت تا دەیدۆزێتەوە؛ ناتوانێت بێ ئەو ئاسوودە بێت. خۆزگە ئەمە هەمیشە بۆ ئێمە ڕاست بووایە! بەڵام، ئۆخەی، چەند جارێک بەردەوام دەبین لە بێبەشبوون لە دڵنیایی ئامادەیی ئەودا، هێشتا ئەوەندە بێهۆشین کە بە زەحمەت هەست بە لەدەستدانەکەمان دەکەین. لێرەدا وزە-سووربوونەوە-کردار هەیە! دەبێت ئەو بدۆزێتەوە کە هەموو شتێکە بۆی. خۆشەویستی ڕقی لە بۆشاییە. تەنها هەستی ئامادەیی ئەو دەتوانێت دڵی پڕ بکات و ڕازی بکات.

لە خەونەکەیدا - یان ڕەنگە لە ڕاستیدا - ماڵە شاخاوییەکەی جێدەهێڵێت و دەچێتە دەرەوە بەدوای ئەو کەسەدا کە زۆر خۆشی دەوێت. بەرەو شار ڕێگەی خۆی دەگرێتەبەر، و بە شەقامەکانیدا دەسووڕێتەوە و سەیری هەموو شوێنێکی شاراوە دەکات، تەنها بەدوای ئەودا دەگەڕێت! بەڵام لە سەرەتادا گەڕانەکەی بێ ئەنجامە. لە ڕاستیدا، تەنها کاتێک کە شایەتی دەدات بۆ خەڵکی تر لەسەر بەنرخییەکەی، ئەو دیمەنەکەی دڵخۆش دەکات. تێبینی ئەو زاراوانە بکە کە بەکارهێنراون: "من بەدوایدا گەڕام؛ من نەمدۆزییەوە؛ من بەدوایدا دەگەڕێم؛ من نەمدۆزییەوە.

پاسەوانەکان، کە شەوانە پاسەوانی شارەکە دەکەن، سەرسام دەبن بە بینینی ژنێکی جوان و لە هەمان کاتدا بەڕێز کە لەو کاتەدا دەڕوات. بەڵام ئەو بە پەرۆشەوە ڕوو لەوان دەکات پێش ئەوەی بتوانن سەرزەنشتی بکەن، بە هاوارکردن لە ناخۆشی ڕۆحییەوە، “ئایا ئەوەت بینی کە ڕۆحم خۆشی دەوێت؟” پرسیارە لەناکاوەکە لە ڕاستیدا زانیارییەکی کەمی دەگەیاند. بۆ پاسەوانە ئاساییەکانی ئاشتی، دەبێت وەک شتێکی نزیکەی ناڕوون دەهاتە گوێ. بەڵام بۆ ئەو، هەموو ئەوە بوو کە پێویست بوو. تەنها یەکێک هەبوو کە ڕۆحی ئارەزووی دەکرد. بێگومان ئەوانیش بەهای دەزانن! بەڵام، لەوانەوە، هیچ وەڵامێکی وەرناگرێت.

جێهێشتنیان، هێشتا بە تەواوی لەبەرچاویان ون نەببوو، کە مەبەستی گەڕانەکەی دۆزییەوە. لەوپەڕی شادی و خۆشیدا گرتی، و پێوەی نووسا وەک کەسێک کە ڕەنگە دووبارە ون بێتەوە، هێنایە ماڵەکەی خۆی لەو شوێنەی یەکەم جار چاوی بە دنیا هەڵهێنا.

هەرچی زیاتر بیر لەم دەقە دەکرێتەوە، زیاتر ڕوون دەبێتەوە کە هەموو ئەمانە لە خەونێکدا ڕوویانداوە. بەڵام باس لە هەوڵە قووڵەکانی ڕۆحی دەکات. بیری دەکات؛ ناتوانێت دڵخۆش بێت بێ هەستکردن بە ئامادەیی ئەو. تەنها خۆشییەکەی لە مانەوە لە خۆشەویستییەکەیدا دەدۆزرێتەوە. کاتێک بە هەموو دڵیەوە بەدوایدا دەگەڕێت، دەیدۆزێتەوە.

ئەمە ئەوەیە کە ڕازی دەکات. بۆیە دووبارە گۆرانی دووبارەبووەوەی خۆشەویستیی ڕازیکراومان هەیە. “سوێندتان دەدەم، ئەی کچانی ئۆرشەلیم، بە ئاسکەکان و بە غەزالەکانی کێڵگە، کە خۆشەویستەکەم هەڵنەسێنن و خەبەری نەکەنەوە هەتا خۆی بیەوێت.” (ئایەتی ٥)، چونکە، وەک پێشتر ئاماژەی پێکرا، دەربڕینەکە لێرە مێینەیە لە زمانی عیبریدا. هیچ شتێک خودای ئێمە زیاتر دڵخۆش ناکات وەک دۆزینەوەی دڵێک کە تێیدا شاد بێت بۆ ئەوەی کە ئەو خۆی چییە. زۆر جار ئێمە زیاتر بیر لە دیارییەکانی دەکەینەوە، ئەو نیعمەتە جوانانەی کە پێمان دەبەخشێت. ڕاست و دروستە کە ئەمانە هانمان بدەن بۆ سوپاسگوزاری؛ بەڵام کاتێک خۆی دەناسین و لە خۆشەویستییەکەیدا شاد دەبین ئەوکاتە بەڕاستی پەرستن دەکەین لە هاوبەشییەکی پڕ لە کامەرانیدا.

بووکەکە سەیری جلەکانی ناکات، بەڵکوو ڕووی زاوای خۆشەویستی؛ من سەیری شکۆ ناکەم، بەڵکوو سەیری پاشای نیعمەتم! سەیری ئەو تاجە ناکەم کە دەیدات، بەڵکوو سەیری دەستە کون کراوەکەی دەکەم؛ بەرخەکە هەموو شکۆیە لە خاکی عیمانوێلدا.”

بەشی دواتری بەشەکە سروشتێکی تەواو جیاوازی هەیە، و ڕاستیی یەکگرتن دەخاتەڕوو نەک گەڕانەوەی هاوبەشی. گەوهەرێکی بچووکە، لە خۆیدا تەواوە. دەستگیراندارەکە زۆر چاوەڕێی گەڕانەوەی شوانەکەی کردووە کە خۆشەویستییەکەی لە هەموو شتێکی تر بە بەهاتر زانیوە. بەڵێنەکەی بۆ گەڕانەوەی بۆ لای بەنرخ زانراوە و پشتی پێ بەستراوە، هەرچەندە هەندێک جار بەردەوام نەبوونی دڵی بە حەسرەتەوە ئازار داوە و تەنانەت ڕۆحی شلۆقی بە ترس داپۆشیوە. بەڵام هەرگیز بەڕاستی متمانەی بە بەڵێنەکەی لەدەست نەداوە. بە پەرۆشەوە چاوەڕێی جێبەجێبوونی بەڵێنەکەی کردووە.

ڕۆژێک هەموو خەڵکی سادەی لادێ سەرقاڵن و پڕن لە سەرنج و سەرسوڕمان کاتێک کاروانێکی گەورە دەبینن کە بە ڕێگای گشتییەوە لە شاری شکۆداری خوداوە دێت. سوارچاکانی پێشەوە و ژەنیارانی کەڕەنا لەسەر ئەسپە بازدەرەکان هاتنی کاروانێکی شاهانە ڕادەگەیەنن. “ئەمە کێیە کە دێت؟” ئەمە پرسیارەکەیە کە لەلایەن هەموو بینەرێکەوە دەوروژێنرێت. ئەم پێشکەوتنە هی کێیە؟ کێ بەو شکۆ و گەورەییەوە گەشت دەکات؟ دەکرێت کەسێک وێنەی دیمەنەکە بکێشێت، و کەس ناتوانێت سەرزەنشتی گومانە سەرنجڕاکێشەکان بکات کاتێک جووتیارانی گردەکان بە سەرسوڕمانەوە سەیری کاروانە پێشڕەویکەرەکە دەکەن. بە عیبری پرسیارەکە لە ڕاستیدا بریتییە لە، “کێیە ئەو کە دێت؟ئەوە کاروانێکی بوکێنییە. بەڵام کێیە ئەو کچە ڕێزدارەی بانگکراوە بۆ بەشداریکردن لە خۆشەویستی پاشا؟ دیارە لە سەرەتادا بە بێهودەیی بە دوای بینینیدا دەگەڕێن. هەموو شتێک ڕێپێوانێکی بوکێنی ڕادەگەیەنێت، بەڵام هیچ بوکێک بە ڕاستی نابینرێت.

بەڵام زاواکە بە ڕوونی دیارە. ئەوە کوڕی داود خۆیەتی. بە سەرسامییەکی گەرموگوڕەوە خەڵکە سەرسامەکە دەڵێن:سەیرکە جێگاکەی، کە هی سولەیمانە!گالیسکەی شاهانە دەناسرێتەوە. شەست سەربازی ئازا پاسەوانی پاشاکەیان دەکەن کاتێک بەناو وڵاتدا گەشت دەکات. زرێپۆش لەبەریاندا، هەر یەکەیان شمشێرەکەی ئامادەیە بۆ بەرگریکردن لە فەرمانڕەواکەیان لە دژی هەر دوژمنێکی خائین کە خۆی حەشارداوە، ئەوان بە ڕیزێکی ڕێک و پێکەوە دەڕۆن، لە کاتێکدا جۆش و خرۆش لە نێوان شوانەکان و ڕەزەوانەکاندا زیاتر و زیاتر دەبێت. بە دەگمەن چاوەکانیان بە دیمەنێکی وەک ئەمە ڕازاوەتەوە! ڕەنگە هەرگیز هاوشێوەی ئەمە جارێکی تر نەیبینن!

چەند شکۆمەندە، چەند گرانبەهایە ئەو پالانکینی شاهانەیە! ئەوە دابینکردنی پاشایە بۆ ئاسوودەیی بووکەکەی. و ئەو بووکە نیوە شاراوەیە لەناو خەڵکی لادێدا، جورئەتی ئەوەی نییە باوەڕ بکات کە ئەم شەرەفە بۆ ئەوە. هەموو چاوەکان لەسەر پاشان. ئەوە ڕۆژی تاج لەسەرنانەکەیەتی – کاتژمێری هاوسەرگیرییەکەیەتی – ڕۆژی خۆشی دڵیەتی. ئەو هاتووە بۆ گەڕان و داواکردنی هاوسەرەکەی کە وەک شوانێک بەدەستی هێنا، و ئێستا خۆی وەک پاشا بۆ ئاشکرا دەکات.

ڕاستە، هیچ ئاماژەیەکی ڕاستەقینە نییە بۆ داواکردنی بووکەکە و هێنانی بۆ لای پاشا. بەڵام بە ڕوونی ئاماژەی پێکراوە. ئەو هاتووە بۆ ئەوەی بەڵێنەکەی جێبەجێ بکات کە بیکاتە هی خۆی. بە خۆشییەکی قووڵ و پاکژەوە وەڵامی بانگهێشتی شاهانە دەداتەوە و شوێنی خۆی لە تەنیشتی ئەودا دەگرێت، و بەم شێوەیە کاروانەکە بەردەوام دەبێت، چاودێرە سەرسامەکان بە سەرسوڕمانێکی لەناکاوەوە لە گۆڕانکاریی لەناکاو لە بارودۆخی ئەو کەسەی کە بە درێژایی ساڵان تەنها یەکێک بوو لە خۆیان، هەناسەیان دەبڕێت. ئەمە بابەتێکی شایستەیە بۆ گۆرانیی گۆرانییەکان! و بە شێوەیەکی زۆر ڕوون وێنەی ئەو ڕاستییە شکۆدارە دەکێشێت کە بووکی بەرخ بەم زووانە دەیزانێت کاتێک شوان-پاشا دێت بۆ ئەوەی هی خۆی داوا بکات.

ئەو وەک زاوا دێت، دێت بۆ ئەوەی لە کۆتاییدا ئاشکرای بکات نهێنییە گەورەکەی مەبەستەکەی، نهێنیی سەردەمانی ڕابردوو؛ و بووکەکە، پێی بەخشراوە، ئێستا لە جوانییەکەیدا ببریسکێتەوە، وەک چۆن بە شادییەوە هاوار دەکات، 'من هی ئەوم، و ئەو هی منە!’ئۆه، چەندە خۆشییە ئەو یەکێتیی هاوسەرگیرییە، نهێنیی خۆشەویستیی خودایی؛ شیرینە بۆ وتن بە پڕی،‘من هی ئەوم، و ئەو هی منە!’”

چەند کورت دیار دەبێت کاتی چاوەڕوانی؛ چەند بێ بایەخ دەردەکەون گەمژەییەکانی زەوی کە وازمان لێهێنا بۆ ئەوەی لەبەرچاوی ئەو پەسەند بین! چەند کەمیش ئازارەکانی ئێستا دەردەکەون، بە بەراورد لەگەڵ ئەو شکۆمەندییەی کە ئەوکات چێژی لێوەردەگیرێت.

ئەگەر هەندێک وا گومان ببەن کە ئێمە زۆر پشت بە خەیاڵ بەستووە کاتێک هەوڵمان داوە وێنەی ڕاستەقینەی پاشخان و بنەمای ئەم گۆرانییە جوانانە بکێشین، با پرسیار بکەم، ئایا دەکرێت وێنەکە هەڵە بێت کاتێک هەموو نووسراوە پیرۆزەکان هەمان چیرۆک دەگێڕنەوە؟ هاوسەرگیریی ئادەم و حەوا مەبەست لێی چی بوو کە نیشانەی چی بێت؟ چی دەربارەی ئەو خزمەتکارە دەوترێت کە بووکێکی بۆ ئیسحاق دەدۆزییەوە، و چی دەربارەی خۆشەویستیی یەعقوب کاتێک بە بێ ماندووبوون خزمەتی ڕاحێڵی دەکرد؟

لە چ “ڕازی گەورە” ئاسەنات، ژنە ناجوولەکەکەی یوسف، قسە دەکات؟ وە چی دەربارەی خۆشەویستی بوعاز بۆ ڕووت دەوترێت؟ هۆشەع کە بووکەکەی لە بازاڕی کۆیلەکان کڕی، لایەنێکی تاریکتری وێنەکە دەدات، بەڵام هەمووی لە هارمۆنیایەکی نایاب دایە. هەموویان بە یەک شێوە چیرۆکەکە دەگێڕنەوە کە

“مەسیح کڵێسای خۆشویست و خۆی لە پێناویدا بەخشی، بۆ ئەوەی پیرۆزی بکات و پاکی بکاتەوە بە شوشتنەوەی ئاو بە وشەکە، و وەک کڵێسایەکی شکۆدار پێشکەشی خۆی بکات، کە هیچ پەڵە یان چرچ و لۆچێک یان هیچ شتێکی لەو جۆرەی نەبێت.” (ئەفەسۆس 5:26، ئەفەسۆس 5:27).

"تەواو جوان" بەڕاستی ئەوکاتە دەبێت لە چاوەکانی خودادا، و بۆ هەتاهەتایە یەک دەبێت لەگەڵ خودا، چونکە،

"نووسراوە، لەبەر ئەم هۆیە پیاو باوک و دایکی بەجێدەهێڵێت و بە ژنەکەیەوە دەنووسێت، و هەردووکیان دەبنە یەک جەستە. ئەمە نهێنییەکی گەورەیە، بەڵام من دەربارەی مەسیح و کەنیسە قسە دەکەم.” (ئەفەسۆس ٥:٣١، ئەفەسۆس ٥:٣٢).

بێگومان هەموو ئەمانە دەبێت بە دەنگی بەرز بۆ دڵەکانمان بدوێن، ئێمە کە بە نیعمەت بۆ ئەو یەکێکە براوینەتەوە کە تا ئێستا نەمادیومانە، بەڵام کە دەربارەی دەخوێنینەوە،

“ئەوەی نەتانبینیوە، خۆشتان دەوێت؛ لەو، هەرچەندە ئێستا نایبینن، بەڵام باوەڕدارن، دڵخۆشن بە خۆشییەکی بێوێنە و پڕ لە شکۆ..

چۆن دەبێت کاتێک ئێمە ئەومان دەبینین بە شکۆیەکی شاهانە دێت بۆ ئەوەی ئێمە وەک موڵکی خۆی وەربگرێت، کاتێک ئێمە لە پاشای پاشایاندا، شوانە چاکەکە دەناسینەوە کە ژیانی خۆی لە پێناوی مەڕەکاندا بەخشی، و ئەویش، پێش ئەوەی ئەم دیمەنە جێبهێڵێت، بەڵێنێکی پیرۆزی دا،

“ئەگەر من بچم . . . دێمەوە و ئێوە وەردەگرم بۆ لای خۆم.

ئەو کاتژمێرە خۆشەی هاوسەرگیری بە خێرایی نزیک دەبێتەوە. باشە دڵەکانمان بجوڵێن و لێدانی ڕۆحییمان خێراتر بێت کاتێک بە هاوارێکی سەرسوڕهێنەرەوە هاودەنگ دەبین، “ئەمە کێیە کە دێت؟”

کاتێک بووکەکە ڕفێندرێت، چەند سەرسوڕمانێک دەبێت لای ئەوانەی کە هەرگیز تێنەگەیشتبوون کە ئەو خۆشەویستی یەزدانی هەرە بەرز بوو؟ کاتێک تێدەگەن کە کڵێسا نەماوە و کاروانی ئاسمانی بە لایاندا تێپەڕیوە، بیرەکانیان چی دەبێت لەو ڕۆژەدا؟

بەڵام دەبێت بۆ ئێستا لێرە بوەستین. بەشی داهاتوو ناسینەوەی دڵخۆشکەر و وەڵامدانەوەی دڵخۆشمان پێدەدات.

~ کۆتایی بەشی 3 ~